คำคมคารมเซียน กว่าจะรู้เดียงสา (ภาษาพระเครื่อง)

จตุคามฯ ฟีเวอร์เมื่อหลายปีก่อน นำพาหน้าใหม่ๆ เข้าสู่วงการพระเครื่องมากมาย 1 ในนั้นคือผม

สาเหตุเพราะอารมณ์ค้าง ก็กำลังศึกษาเรื่องราวความศักดิ์สิทธิ์สุดฮิตอยู่แท้ๆ

เลิกซะแระ…แป่ว!

แรกๆ ก็เคว้ง แต่พอได้อ่านประวัติพระคณาจารย์เด่นๆ ได้เห็นพระเครื่องฯ สวยๆ ดังๆ ในหนังสือหลายเล่ม เลยเกิดความเลื่อมใสศรัทธาปนตัณหา หันมาสนใจพระเครื่องฯแทน

เกิดอยากได้-อยากมีกับเขาบ้าง กะไว้ซัก 2-3 องค์ก็คงพอแล้ว

แต่ไม่รู้จะไปหาที่ไหน พระที่บ้านก็โดนสอยเกลี้ยง

เปิดแม็กกาซีนพระ เห็นจำนวนรุ่นก็ตาลาย เห็นราคาก็ใจหาย จนมีคนอาสาช่วยหา ฟังคล้ายว่าจะให้ฟรี

บอกจะ “แบ่งให้” ใจดีซะงั้น

มารู้ทีหลังว่า “แบ่งให้” แปลว่า “ขายให้แบบกันเอง”

เป็นภาษาเซียนแบบเอาบุญ เอาคุณ เลยวัดใจสั่งซื้อไปหลายครั้ง

โดนสมใจอยาก หมดเงินไปพอแสบๆ คันๆ ได้ทั้งพระซ่อม พระปลอมและพระแท้แต่แพง

รวมความคือ…เละ!

เริ่มต้นก็โดนรับน้อง เพื่อนพ้องที่เล่นพระมาก่อนปลอบใจเสียงสูงว่า “ธรรมด๊าโดนกันทั้งน้านวงการนี้”

เขาแนะนำว่า

“เล่นพระอย่าฝากคนอื่นเล่น ต้องเรียนรู้ให้เก่งเองหาของแท้มาหัดส่องและต้องเข้าถ้ำเสือจึงจะได้ลูกเสือ”

แต่เสือก็คือเสือ ดุและมีเขี้ยว คนละพันธุ์กับเราที่เป็น “หมู” หิวมันก็กินเราแหง…มันจะดีเหรอ

วันนึงเค้าพาผมไปเข้าถ้ำ บุกไปเที่ยวศูนย์พระเครื่องฯบนห้างใหญ่ย่านเมืองนนท์

โลกกว้างอีกซีกมันแปลกตา พระเต็มตู้ เครื่องรางเต็มแผง คนเดินกวัดแกว่งขวักไขว่ เจรจาภาษาแหม่วๆ

คำพูดแววตาไม่เหมือนแถวบ้าน รู้สึกเปล่าเปลี่ยวแปลกแยก ได้แต่ภาวนา “พุทโธๆ”

ผมเป็นหมูใจสู้ไม่กลัวน้ำร้อน จากจะหาพระไว้ใช้ กลายเป็นใคร่รู้ อยากเก่ง พัฒนาต่อเป็นนักเลงพระฝึกหัด

กัดฟันนับหนึ่งทนเดินเรื่อยๆ เมื่อยๆ โง่ๆ ในหลายศูนย์เป็นปีๆ ทั้งที่ท่าพระจันทร์ พันธุ์ทิพย์และมณเฑียร

ทั้งสนุกนึก-สนุกเสียวเดินเดี่ยวดุ่มๆ ความรู้เรื่องพระยังไม่เข้าท่าแต่ทำตัวเซ่อซ่าให้น่ารัก

ซื้อบ้าง-ลักจำบ้าง เปิดตำราหาครู เรียนรู้ไปทีละหน่อย

ท่องคาถาสู้ว้อยๆ…ฮึดเต็มที่!

อาศัยลูกขยัน จนรู้จักพระ รู้จักเซียนมากขึ้น จากคนแปลกหน้ากลายเป็นคนคุ้นตา

เริ่มทักทายพูดคุยและเริ่มลุย “ภาษา” เดียวกับเสือ!

“เป็น ไงพี่ ได้ตุ๊งได้นั้งกันป่าววันนี้ หลังเตารีดที่มีใบสั่งไว้ได้ยังอยากขึ้นคอ เอาแบบ กริ๊บๆ หูตากะพริบสวยแชมป์แบบไม่ต้องแห่นะพี่ เข็ดแล้วพระดูยาก ทำผิวบิ๊วมา วันก่อนเจอสรู้ตู๊มานึกว่าตกควายคืนแทบไม่ทัน”

คำคมภาษาเค้าแปร่งหูแบบนี้จริงๆ ครับ

ผมเรียนรู้คำแต่ละคำ คล้ายประตูบานเล็กที่เปิดไปสู่เรื่องราวในห้องใหญ่ ที่บางทีก็มีประตูเชื่อมไปอีกหลายห้องให้ค้นหาไม่รู้จบ

สิ่งที่ได้สัมผัส ทั้งน่าสนใจ น่าติดตาม แต่บางครั้งก็น่าโมโหจนน่าถีบ เรียกว่าครบรส!

เลยอยากลองถ่ายทอดเรื่องราวของพวกเขาให้คนวงนอกได้รู้จัก

เล่ากันแบบหนุกๆ ขำๆ เป็นปกิณกะบันเทิง อธิบายผ่าน “ภาษาศัพท์” ที่เหล่าเซียนสร้างสรรค์ขึ้นมา

ให้นักเล่นพระมือใหม่ได้อ่านเพลินๆ แชร์ประสบการณ์แบบ “สุ จิ ปุ ลิ”

จะได้เห็นภาพกว้างๆ ไม่ต้องโง่งมนานเหมือนผม

ท่านเซียนใหญ่ก็อย่าขำรำคาญ ห้ามเคือง เพราะนี่เป็นเรื่องของเด็กๆ

เป็นบันไดเซียนแบบเรียนป.1 และถ้าบังเอิญคุณภรรยามาแอบอ่านจะได้เข้าใจคุณสามีที่ชอบส่องพระอย่างขะมักเขม้น ไม่เว้นแม้ดึกดื่นค่อนคืน

ไม่รับประกันว่าคุณจะบรรลุเป็นเซียนใหญ่ แต่มั่นใจว่าจะรู้จักพวกเค้าดีขึ้น

ยังไงก็ลองติดตามอ่าน เรื่องจริงทั้งนั้นไม่ได้ปลุกเสก!
คอลัมน์ คำคมคารมเซียน
วิเชียร ฤกษ์ไพศาล http://www.khaosod.co.th/

Advertisements